مهتاب
بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم شدم آن عاشق دیوانه که بودم
در نهانخانه ئ جانم گل یاد تو درخشید باغ صد خاطره خندید عطر صد خاطره پیچید
یادم آمد شبی با هم از آن کوچه گذشتیم پر گشودیم ودر آن خلوت دلخواسته گشتیم
تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت من همه محو تماشای نگاهت
یادم آمد تو به من گفتی از این عشق حذر کن لحظه ای چند بر این آب نظر کن
آب آیینه ئ عشق گذران است تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است
باش فردا که دلت با دگران است تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن
با تو گفتم حذر از عشق ندانم سفر از پیش تو هرگز نتوانم
روز اول که دل من به تمنای تو پر زد چو کبوتر لب بام تو نشستم
تو به من سنگ زدی.من نه رمیدم نه گسستم باز گفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم
تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم حذر از عشق ندنم سفر از پیش تو هرگز نتوانم
یادم آمد دگر از تو جوابی نشنیدم پای در دامن اندوه کشیدم نه گسستم نه رمیدم
رفت در ظلمت شب آن شب و شبهای دگر هم نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم
نکنی دیگر از آن کوچه گذر هم...
بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم...
(( love to me ))